Le
Touroulet
Op deze pagina:
- 1. Kort verslag van de kennismaking in 2007 met het betaalwater Le Touroulet inFrankrijk.
- Uitgebreid verslag van Touroulet 2008.
We zijn te gast Bij Floris en Zsuzsi Stork die het Karpermeer Le Touroulet www.touroulet.com in de Dordogne exclusief verhuren zodat je het meer van 3,5 ha voor jezelf hebt, geen andere vissers op het meer dus.
We hebben er lang over nagedacht (10 minuten) na overleg met mijn vrouw en Willem natuurlijk gelijk geboekt. 25 augustus 2007 ging het gebeuren een hele week lang op een meer van 3,5 hectare helemaal voor ons alleen, met een stacaravan pal voor het water, een grote veranda en een boot.
Nu zouden we vissen met bollies ook nog nooit gedaan (wij vinden het vissen met een dobber nog steeds het mooiste) maar om daar mee te vissen heb je weer een heleboel ander materiaal nodig dus dat is ook weer aangeschaft. Willem is gelukkig heel handig en heeft zelf twee rodpods gemaakt hier liggen je hengels op en worden je beetmelders op bevestigd. Hiermee heeft hij veel geld uitgespaard want die dingen (als ze een beetje kwaliteit hebben) zijn niet te betalen.
Bij aankomst in Frankrijk hebben we eerst nog maar eens om wat uitleg en tips gevraagd.Het was goed dat we dat gedaan hebben want Floris kon ons nog heel wat vertellen, over het vissen met boillies maar ook over het water zelf en dat is misschien nog wel het belangrijkste.
Het weer zat mee voor een gewone vakantie 30 tot 33 graden, maar om te vissen was het toch wel erg warm.Dat vond de karper ook, je zag ze wel maar ze lagen stil in het water.Pas later in de avond kwamen ze tot leven. We begonnen pas te vangen om 23.00 uur, je kon er de klok op gelijk zetten.Maar om ze te vangen moesten we eerst heel wat werk verzetten, de juiste plaats uitzoeken, daar 2 keer per dag voeren (met de boot) en dan de lijnen uitvaren. Willem bleek hiervoor de juiste persoon (altijd wat handiger als ik) maar ja daarom ga je ook met 2 personen op jacht naar die franse zoetwater biggen, alleen is het voor mij niet te doen.Maar goed vangsten vanaf 23.00 uur dus, we zaten dan gespannen op onze stoel te wachten wie zijn beetmelder het eerst zou gaan piepen.Ik weet niet eens meer wie het was die de eerste karper kon landen maar de het adrenaline gehalte in ons bloed was naar ongekende hoogte gestegen toen we de eerste franse karper konden meten en wegen.
In het water zwommen ook enkele meervallen dus ook daar hadden materiaal voor meegenomen, je kon ze vangen met een makreel of sardine had Floris ons verteld.In de lokale supermarkt hebben we die dus gekocht en ook zo bevestigd dat de kans het grootst was dat hij ook daadwerkelijk gehaakt zou worden. Dit is ook gebeurd maar de meerval zwom de diepte in ging op de bodem liggen en bleef daar liggen,we hebben letterlijk aan de hengel gehangen maar het mocht niet baten.Wel hebben we een paar keer gevoeld dat hij met zijn kop schudde maar er kwam geen beweging in.Het mooie was dat de meerval niet aan onze "meervalhengel" zat met de makreel maar aan de "karperhengel" waar 1 boillie aan zat. We hebben dit met Floris besproken en hij vertelde dat we met de boot er naar toe hadden moeten varen tot dat we recht boven hem lagen en dan hadden moeten pompen, vanaf de kant krijg je een grote meerval op een grote afstand schijnbaar niet op het droge(dat wil zeggen wij niet).
Maar we kwamen voor karper en die hebben we gevangen, niet veel maar wel elke avond een paar en na een fikse onweersbui met veel regen ook overdag.We kwamen ook niet voor grote aantallen maar om ons record te breken, en dat is ons gelukt.Mijn grootste karper was 11 kilo en Willem had er 2 van 12,5 kilo rond, geen wereldrecord dus maar wat een beleving een hele week met 2 personen alleen op een meer waar je overal mag vissen.Als je het naar je zin hebt gaat de tijd snel en de laatste avond hebben we tussendoor lekker scampi met knoflookboter en stokbrood gegeten met op de achtergrond het geluid van uilen en roofvogels en ook de meerval kwam met een grote plons in het water nog even afscheid nemen(de rotzak).
Ons avontuur zat er op en na een kop koffie met Floris en Zsuzsi zijn we weer vertrokken uit Le Touroulet.
Het was een week om nooit te vergeten en hiervoor wil ik Willem nog even bedanken, want zonder zijn hulp was deze week nooit mogelijk geweest voor mij.
Peter.
Verslag "Le Touroulet" 2008.
De records zijn
verbeterd !!
en dat weten ze nu ook in AMERIKA
Klik hier voor een kort filmpje (3 min)
van een paar van onze vangsten in Frankrijk.
Donderdag
25-09-08,
We worden gebeld door de eigenaar van het meer, of we zin
hebben om een dag eerder te komen zonder extra kosten. De
vorige vissers waren eerder vertrokken, en zelf waren ze
uitgenodigd om een weekend te komen logeren i.v.m. de
opening van het jachtseizoen. Het zou dus voor beide
partijen goed uitkomen als we vrijdag konden komen i.p.v.
zaterdag. Het was even druk overleggen, maar na een half
uur was het geregeld en zijn we gaan inpakken.
Vrijdag 08.00 uur,
Niet vroeg vertrokken om de spits in Parijs
te vermijden, toen we op de ring kwamen ging het wel een
tijdje wat langzamer maar we hebben niet lang stil gestaan.
Na Parijs zijn we gestopt om wat te drinken en de benen te
strekken en dan richting Bordeaux/Orleans. Voor je het weet
staan er alweer borden Limoges en dan is het nog een kleine
45 min. Om 16.50 uur staan we voor het meer en worden we
welkom geheten door de eigenaren Zsuzsi en Floris Stork. We
weten de weg, dus rijden we verder en beginnen uit te
laden.
Na een uurtje komt Floris nog even langs met een
welkomstdrankje en praat ons even bij. Na zijn vertrek gaan
we aan de slag om alle hengels zo snel mogelijk in het
water te krijgen. De boot is dit jaar voorzien van een
electromotor, geen geroei meer dus voor Willem die weg
vaart of hij nog nooit iets anders gedaan heeft. Na het
uitvaren van de lijnen en het voeren van enkele boilies kan
het vissen beginnen.
Na 1,5 uur vissen hebben we de boel ingedraaid en zijn we
gaan eten bij Ruth en Peter Carter, zij runnen een paar
honderd meter verder een camping met een restaurant. Het is
een eenvoudig restaurant zonder poespas waar je goed kan
eten voor een lage prijs. Zo is de steak met pepersaus,
friet en sla voor 9,00 euro het duurste hoofdgerecht op de
kaart. Maar als je niet lang bij je hengels weg wilt kan je
ook je eten bestellen, je krijgt dan alles op de
afgesproken tijd ingepakt mee. www.camping-touroulet.com
Na het eten hebben we toch nog even de hengels in het water
gelegd, na een karper te hebben verspeeld
en een glaasje wijn te hebben gedronken zijn we gestopt,
het is toch een hele rit en het moet wel leuk blijven.
Zaterdag 08.00 uur,
Als ik wakker wordt is Willem al druk in de weer, de koffie
loopt en even later zitten we allebij op de veranda te
genieten van een bakkie.
Na het ontbijt gaan mijn hengels ook in het water en is het afwachten.
Het weer is prachtig maar de aanbeten blijven uit. Om 11.15 uur gaan we naar Thieviers om boilies te kopen hartige en zoete en iets er middenin, zo kunnen we aan elke hengel iets anders hangen en kijken waar we het beste op zouden vangen. Je kon de karper horen, grote klappen op het water vooral in de avond (als het daar nog stiller is dan overdag) is het prachtig om te horen. Maar we kwamen niet om naar karper te luisteren maar om ze te vangen en dat lukte ons ook vandaag niet.
We gaan het weer proberen vol goede moed gaan de lijnen het water in, het weer is prachtig en in de middag loopt het kwik op tot 23 à 24 graden dit is echt genieten.
Na deze tegenvaller hebben we maar een wijntje gedronken en zijn we naar bed gegaan. Naar bed gaan is bij ons ook echt naar bed gaan, we halen de hengels uit het water. We vissen dus niet als we niet bij onze hengels zitten. Dit verkleind de kans op karper vangen, de meeste worden immers in de nacht gevangen maar we willen ook nog wat plezier beleven en niet als zombies de terugreis maken naar huis.
De hengels weer in het water en wat bijgevoerd,
omdat we nog steeds geen vis hebben gaan we speculeren waar het aan kan liggen, maar dat helpt natuurlijk ook niet. We waren wel zover dat er iets moest veranderen. Je denkt dan het eerst aan je aas natuurlijk, dus ging er maïs op de hair en zelfs celavita aardappeltjes die we meegenomen hadden om te bakken moesten er aan geloven. Het mocht allemaal niet baten want de aanbeten bleven ook nu uit.
We zijn dan maar een eindje gaan varen over het meer en hebben geprobeerd op roofvis.
Omdat het overdag was en in het zonnetje (niet de meest ideale omstandigheden) vingen we ook nu niks, maar we waren wel even lekker bezig geweest en hebben ook nog een paar mooie karpers zien liggen.
Dinsdag 09.30 uur,
Zoals elke dag gingen de hengels weer het water in en werd er gevoerd, we waren constant aan het denken hoe we het nu moesten aanpakken. Totdat we opeens dachten aan een potje met vispellets dat we van Hengelsport Sappemeer hadden gekregen om te proberen, het waren wat zachtere pellets die je ook op je haak kon doen, (deze kregen we als dank bij onze bestelling polaris dobbers omdat we vermeld hadden op de site dat je deze hier kon kopen en eigenlijk bijna nergens anders via het internet).
Ik had er al eens mee gevist maar niks op gevangen en ook niet mee gevoerd want het was maar een klein potje om te proberen. Van Floris de eigenaar van het meer, hadden we wat pellets gekregen om mee te voeren, dus gingen de zachtere pellets op de hair en de harde werden gebruikt als voer. Niet veel later kregen we al beet, er kwam geluid uit onze beetverklikkers!!! daar zaten we op te wachten, maar het was maar 1 piepje en dat was het. We gingen net weer terug in onze stoel zitten toen er weer een piep kwam en weer stopte. De lijn was wat slapper dus Willem besloot toch maar aan te slaan en wat denk je? Een brasem, die hadden we al meer gevangen op mais maar de pellets bleken een grote aantrekkingskracht te hebben op deze jongens want er volgde er meer. Nu wisten we dus dat ons lokvoer van harde pellets er niet lang zou liggen voor de karper want deze werden natuurlijk weggevreten door de brasem. Toch hebben we voor de avondsessie nog bijgevoerd met de pellets en wat bleek? 's Avonds hadden we geen last van brasem.
een karper van 30 pond en 90 cm groot. Een verbetering van 5 pond met Willem zijn vorige record. Je begrijpt natuurlijk wel dat er vlug opnieuw pellets op de hair werden geregen en de hengel direct terug in het water ging. Even later ging ook mijn beetverklikker leven, maar deze karper liet los. "Shit!" (en nog een paar woorden die ik mij opeens niet meer kan herinneren) riep ik. Maar goed er kwam leven in de brouwerij en daar waren we al lang blij mee. Toen de hengels uit het water waren hebben we er ééntje extra op gedronken.
Woensdag 9.00 uur,
Omdat we karper willen vangen en geen brasem, gaan we weer naar Tieviers om te kijken of ze er ook middelgrote pellets verkopen. Om 10.30 uur staan we voor de deur maar deze is dicht (als je als eigenaar van een zaak in Frankrijk even weg moet dan doe je gewoon de zaak op slot) de Fransen weten dit wel maar wij niet, we besluiten maar eerst even naar de supermarkt te gaan en het even later weer te proberen.
Ik wil net met mijn karretje de winkel in lopen als Willem roept: "Hé, daar is die gast van de winkel". Snel draai ik mijn kar en we lopen vlug richting de hengelsportzaak. Bonjour!!!!! we waren binnen. Even later gingen we naar buiten met 3 kilozakken heilbotpellets van 1,5 cm.
Au revoir!!! Blij omdat we onze pellets hadden, vertrokken we richting het meer.
Willem begon gelijk gaten in de pellets te boren zodat we ze op de hair konden rijgen. Dit bleek nog met enig tact te moeten gebeuren want die dingen waren keihard en barsten vlug door de helft. Maar tact heeft Willem genoeg dus dat was geen probleem. Binnen de kortste tijd lagen we in het water met onze vispellets en was er bijgevoerd. Het brasemprobleem was opgelost en dat bleek al snel, want om 12.30 kon ik mijn eerste karper al binnendraaien. De karper had geen zin om zich zomaar te laten vangen en zwom naar de kant links van mij. Daar raakte mijn lijn achter een tak. Willem, die niet voor één gat te vangen is, deed zijn pak uit en liep het water in om te kijken. "Het is niet gek dat je hem er niet van achter krijgt, er zit een schroef in die tak". Willem haalde mijn lijn achter de schroef vandaan en ik kon verder met het binnendraaien van mijn karper. Willem was toch al nat en bleef in het water om de karper te scheppen. Het was een kleinere maar dikkere dan de eerste karper en
hij woog 31 pond. Mijn vorige record stond op 22 pond dus dit was een hele verbetering van mijn persoonlijk record.
Voor mij kon de dag niet meer kapot dat begrijp je wel, zo'n dril vergt toch nog redelijk wat kracht en ik had het voorlopig wel even gehad, daarom nam ik het zekere voor het onzekere en zei tegen Willem dat, als er eventueel nog een karper zou haken ik aan hem de eer liet om hem binnen te draaien. Dit was echter niet nodig want het bleef de rest van de middag stil.
Na de warme maaltijd werd alles weer uitgevaren en bijgevoerd door Willem en kon de avondsessie beginnen. Lange tijd bleef het stil maar om 23.30 had ik beet. Na een korte dril konden we een karper landen
van 10 pond en 58 cm. Niet extreem, maar wel een karper. Dat was de tweede vandaag en dit hadden we nog niet meegemaakt. Langzamerhand kregen we er weer wat vertrouwen in. De rest van de tijd geen aanbeet meer gehad en om 01.30 uur zijn we gaan slapen(als een blok).
Donderdag 09.30 uur,
We zijn weer boven water en de boel gaat het water weer in. Omdat we overdag toch niet veel verwachten ben je niet zo gespannen als
's avonds, tussendoor wordt er druk geveegd en alles een beetje aan kant gemaakt, er ligt tenslotte nogal wat materiaal op de veranda en in donker is het dan wel handig dat je je nek niet breekt over van alles en nog wat. Willem is ondertussen hout aan het verzamelen en zagen.Hij zorgt ervoor dat het kampvuur blijft branden zo dat we geen kou hebben ' s avonds. Als je een vuur ongeveer vier of vijf uur wilt laten branden heb je daar nog veel hout voor nodig, er is volgens Willem dan ook geen dood stuk hout meer te vinden waar hij geweest is in het bos.
Als je zo voor een vuurtje zit met een mok koffie gaat de tijd best snel en het is 23.00 uur als mijn beetverklikker zich weer eens laat horen, ik sla aan en HANGEN! Na een tijdje kan de karper worden schept
die 60 cm lang is en 13 pond weegt. Weer geen joekel maar het binnen draaien van een karper is het gene wat telt, het blijft toch elke keer een spektakel waar ik geen genoeg van kan krijgen. Voor mij is de dag al weer goed, nu Willem nog. We moeten nog een kleine twee uur wachten maar dan gaat ook bij Willem de pieper af. Snel loopt Willem naar zijn hengel en slaat aan. "En?" roep ik. " Hangen!" roept Willem terug vlug pak ik het schepnet en ga naast Willem staan om even later de karper te scheppen.
Dit is de tweede dag dat we allebei vangen en we draaien daarom tevreden onze hengels binnen, drinken nog wat op de veranda en gaan naar bed.
Vrijdag 09.00 uur,
De laatste dag alweer, we hopen nog op een mooie afsluiting met nog een supervangst, maar of dit gaat gebeuren? We zien het wel.
Overdag heeft Willem nog een zware jongen aan de haak, maar die weet een grote boom die in het water ligt te bereiken en zwemt zich vast. Ik neem de hengel over en Willem vaart naar de boom, wie weet krijgen we de draad nog los. Eigenlijk weten we wel beter: deze jongen zijn we kwijt en inderdaad de vogel is gevlogen. De rest van de dag vangen we niks, alle hoop is dus gevestigd op de avond. De laatste dag gaan we uit eten, we hebben een briefje gelegd dat we om 20.00 uur willen eten in het restaurant en ook wat we willen eten zodat we gelijk om 20.00 uur aan tafel kunnen. Peter zegt dat we het vanavond met zijn kookkunsten moeten doen want zijn vrouw Ruth is naar Engeland. Ook Peter zijn kookkunst bevalt ons goed en als dessert nemen we nog een Irish coffee. Deze keer zijn we 30 euro kwijt voor twee bier, twee maal steak met pepersaus, friet en sla en de twee Irish coffee, dat is nog eens te doen, toch? De koffie begint te zakken en mijn gezicht gloeit. Heel even is er twijfel of we nog wel gaan vissen (we zitten wel lekker) maar Willem wil nog één keer de lijnen uitvaren in het donker. Nou dat kan, want donker is het er wel. Je ziet echt niks ook al loop je op een armlengte van elkaar je ziet elkaar niet. Terug bij de stacaravan aangekomen gaan we voor de laatste keer de lijnen uitvaren, ik achter de hengels Willem in de boot. Alles verloopt soepel of het nu licht of donker is Willem legt de lijnen precies waar ze moeten liggen en voert nog een paar pellets bij op elke plek.
De laatste sessie. "Zal het wat opleveren Willem?" "We zulnt wè zien é", antwoordt hij.
Niet veel later om 22.20 uur gaat mijn pieper af maar ik ben bezig om de scampi's voor te bereiden dus aan Willem de eer om de karper binnen te draaien en dat duurde niet lang. Een paar minuten later lag hij al op de onthaakmat en werd hij gewogen,
9 pond woog hij en hij was 60 cm lang.
Nieuwe pellets gaan op de hair en met een strakke worp gooit Willem mijn hengel weer precies op de goede plek. Nu we dit gehad hebben kunnen we ons concentreren op de scampi's de skottelbraai staat hoog, de knoflook, ui en roomboter liggen klaar, bakken maar. Even later is er een kilo scampi's verdwenen als sneeuw voor de zon.
Hogere machten besluiten om ons te belonen voor het geduld dat we gehad hebben want Willem krijgt een run op de buitenste hengel, niet normaal, de pieper loeit als een gek en ondanks dat we misschien 5 à 6 meter van de hengels vandaan zitten neemt deze jongen meters draad. Willem slaat aan en roept meteen: "Dit is geen kleintje hoor!". Het wordt zelfs voor Willem die toch veel meer kracht heeft als ik, een ware uitputtingsslag. Na een minuutje of 20 komt de vis naar de kant, ik kan hem horen maar niet zien. Ik doe de lamp aan en de vis schiet weg, ik zie nog net dat het een volschub is, de karper die wij allebei het mooiste vinden. Willem, roep ik, het is een schub man! Hier had hij al aan gedacht want deze karper vecht nog harder dan de spiegel. De spiegelkarper brengt zijn gewicht in de strijd, de schub zijn kracht die hij uit zijn relatief lange staart haalt. De karper blijf maar vechten en neemt zeker nog 3 keer een enorme run, toch wint Willem het
uiteindelijk van de vis en kan ik hem scheppen.
Het schepnet wordt in het licht gedragen en daar worden we niet goed van wat we zien,
Groet Willem & Peter.